De Schreeuw
The Scream onderzoekt hoe betekenis ontstaat uit een gevonden vorm.
Een steen wordt niet bewerkt, maar gekaderd en gelezen als beeld. De vorm functioneert als residu:
een overblijfsel zonder intentie, maar met potentie tot herkenning. Door isolatie ontstaat een verschuiving van object naar representatie. Wat eerst materie was, wordt figuur.
Een steen wordt niet bewerkt, maar gekaderd en gelezen als beeld. De vorm functioneert als residu:
een overblijfsel zonder intentie, maar met potentie tot herkenning. Door isolatie ontstaat een verschuiving van object naar representatie. Wat eerst materie was, wordt figuur.
Er worden geen beelden geconstrueerd, maar herkend en benoemd. De waarnemer speelt hierin een actieve rol. De “schreeuw” bestaat niet in de steen zelf, maar in de interpretatie ervan. Zo ontstaat een residueel beeld waarin materie en projectie samenvallen.
Ik ontdekte de Schreeuw, onsterfelijk gemaakt door de natuur, tussen de losse stenen bij het kantoor van mijn oude werkgever.
De Schreeuw die altijd actueel blijft voor mens en natuur.
Daarom is deze versteende schreeuw een mooie side kick voor Edvard Munch's De Schreeuw.
Op dit moment hangt de Schreeuw aan mijn muur.
Wie weet, misschien ontmoeten ze elkaar ooit, verf en steen.
De Schreeuw die altijd actueel blijft voor mens en natuur.
Daarom is deze versteende schreeuw een mooie side kick voor Edvard Munch's De Schreeuw.
Op dit moment hangt de Schreeuw aan mijn muur.
Wie weet, misschien ontmoeten ze elkaar ooit, verf en steen.
The Scream
The Scream explores how meaning emerges from a found form.
A stone is not altered, but framed and read as an image. The form functions as residue:
a remnant without intention, yet open to recognition. Through isolation, a shift occurs from object to representation. What was once material becomes figure.
A stone is not altered, but framed and read as an image. The form functions as residue:
a remnant without intention, yet open to recognition. Through isolation, a shift occurs from object to representation. What was once material becomes figure.
No images are constructed, but recognized and named. The observer plays an active role. The “scream” does not exist within the stone itself, but within its interpretation. Thus, a residual image emerges
where matter and projection converge.
where matter and projection converge.
I discovered the Scream, immortalized by nature, among loose stones at my old employer's office.
The Scream that always remains current for people and nature.
That's why this petrified Scream is a nice side kick to Edvard Munch's Scream.
At the moment the Scream of nature hangs on my wall.
Who knows, maybe they will meet one day, paint and stone.
The Scream that always remains current for people and nature.
That's why this petrified Scream is a nice side kick to Edvard Munch's Scream.
At the moment the Scream of nature hangs on my wall.
Who knows, maybe they will meet one day, paint and stone.
